Wat ik zie gebeuren is een grote combinatietrend, met twee kanten van dezelfde medaille: aan de ene kant AI-vermoeidheid en aan de andere kant behoefte aan echte, menselijke verhalen.

Het publiek herkent AI-teksten inmiddels uit duizenden. Veel te algemeen, allemaal dezelfde opbouw en vooral veel te weinig persoonlijkheid. Op LinkedIn zie je het echt direct. Het werkt inmiddels zelfs irritatie op, dus het werkt niet.

Gelukkig maar, want iedereen kon ineens expert zijn met ChatGPT, en hee, dat kan nooit de bedoeling zijn toch? Dus... tadaaa ... stijgt de waarde exponentieel van verhalen die wel kloppen. Menselijk en vooral gebaseerd op echte en eigen kennis en inzichten uit de markt. En weet je wat fijn is, LinkedIn wil dit ook, vertelde Thomas de Man.

Wat mij betreft is snackable content dus niet meer de norm. Ja, dat mag tussendoor heus wel om mensen mee te nemen in waar je mee bezig bent (geen Starbucks momentje, doe maar lekker op Insta, wel belangrijke congressen, projecten of evenementen). Maar echt, ga voor longreads, niche content en content gebaseerd op onderzoek, diepte en nuance. Dat zie ik gelukkig ook weer voorbij komen. En grappig genoeg valt dat nu juist op. Nou ja, logisch eigenlijk, als je de rest zat bent.

Dit is het moment om te investeren in vertrouwen lieve mensen, door met iets meer aandacht aanwezig te zijn.

Dus ja: laat AI je helpen met structuur, snelheid, voorbeelden en samenvatten.
Maar als je herkenbaar wilt zijn en geloofwaardig wilt blijven, dan is dit het werk dat niet te automatiseren is...

...de echte stem, de echte ervaring, het echte verhaal dus.

Ik ben benieuwd: merk jij ook dat je sneller afhaakt bij AI-achtige posts en juist langer blijft hangen bij iets dat duidelijk door een mens en met aandacht is gemaakt?

Mooie dag weer.